De tentamenweek is alweer begonnen. Het is een heel serieuze zaak, maar toch heb ik wat bijzondere momenten meegemaakt die ik niet ongemerkt voorbij wil laten gaan.
Maandag 18 januari 2010 om 9.30 uur startte ik mijn tentamenweek met het tentamen Bureauredactie. Vol goede moed lopen alle studenten de grote (tennis)zaal binnen. Maar vergeleken met het restaurantje waar we zojuist hebben gewacht, is het hier ijzig koud. Ik ga zitten op de voor mij bestemde plek. Meteen merk ik dat ik gezegend ben met een wankel tafeltje en een stoel die in vergelijking met de tafel veel te laag is. Ik ga op zoek in mijn tas naar een papiertje om het wankelen van de tafel te verhelpen. Het enige dat ik kan vinden zijn papieren zakdoekjes, maar hiermee moet het wel lukken. Ik vouw het zakdoekje zes maal dubbel en schuif deze onder de te korte tafelpoot. Wat een geluk, de tafel wiebelt niet meer.
Plotseling horen we de surveillant iets door de microfoon vertellen. Er is bar weinig van te verstaan en vooral een hoop geruis. Iets over aparte invulformulieren vanwege de meerkeuzevragen ofzo? Er ontstaat lichte paniek bij een aantal medestudenten en mij. Wij hebben die andere invulformlieren helemaal niet. Buiten dat, we hebben geen eens meerkeuzevragen! Het is blijkbaar niet voor ons bedoeld, maar voor de RMC’ers (Reclame, Marketing en Communicatie studenten) die ook in de gigantische tenniszaal zitten. Wat een opluchting, dat is alweer een zorg minder. Aan het einde van de lange en met belachelijk veel ruis bevattende speech van de surveillant, mogen we eindelijk beginnen met het tentamen.
Vraag 1: “[...] Bedenk voor vijf verschillende bladen dé perfecte invalshoek [...].” Hadden we tijdens een college niet te horen gekregen dat je normaal gesproken even rust moet nemen (bijvoorbeeld een douche nemen) voordat je een invalshoek gaat bedenken? Douchen kan je hier niet. Hopelijk krijgen we dan punten voor originaliteit en niet voor perfectie.
Na een hoop geploeter, kom ik eindelijk aan bij vraag 7: “Stel, je bent redacteur bij Elsevier (blad voor hoodopgeleiden [...].” Hierbij wordt gevraagd of je wilt vertellen hoe je het zou aanpakken, wanneer je een artikel moet schrijven voor de functie ‘overzicht’ met het onderwerp ‘Mexicaanse griep’. De manier hoe ik dit zou aanpakken is het volgende: allereerst zoek ik uit wat ‘hoodopgeleiden’ zijn, vervolgens verdiep ik mij wel in het onderwerp.
Vandaag hadden alle RMP’ers (Redactie en Mediaproductie studenten) ook mazzel. We mochten het tentamen Media & Maatschappij maken. Deze module is heel interessant met een behoorlijk pittige collegestof. Vergeleken met andere tentamens, vloog de tijd werkelijk voorbij. De meeste studenten zijn heel ijverig alle kantjes vol aan het schrijven. Sommigen staren een beetje doelloos voor zich uit. Wanneer ik even nadenk over een vraag (wat is het principe van de ‘drie partijenmarkt’?) zie ik voor mij een medestudent met heerlijke Sultana’s op zijn tafeltje. Ik bedenk mij opeens dat ik ook Sultana’s bij me heb. Deze zijn erg lekker en fris van smaak. Vooral de Sultana met aardbeismaak raad ik je ten zeerste aan… Waar was ik ook alweer? Oh ja, bij ‘de drie partijenmarkt’ en ik heb nog een half uurtje om het geheel af te ronden.
Op het moment dat dat tentamen ook afgerond was, trotseerde ik weer de kou op weg naar het metro station. Hoe kom je anders op Amsterdam Centraal? Er vertrekt zojuist een metro richting Isolatorweg en het bordje laat weer nieuwe gegevens zien. Maar de techniek is niet helemaal wat het is geweest. Er staat: Centratrt ortion (iets in die richting). Ik heb géén flauw idee waar dat ligt eigenlijk! Op goed geluk stap ik die metro gewoon in. En wat een toeval, na een kleine vijftien minuten sta ik veilig op Amsterdam Centraal Station.
Een woord: geniaal.